Press reviews

Rif raf

The Concrete Coconuts zijn een elfkoppige Brusselse band waarvan de geschoolde jazzmuzikanten al verschillende jaren in meerdere groepen spelen zoals onder andere Tam Echo Tam, Kiss and Drive en de Skangoeroes. Bezetting: een energieke leadzanger, vijf blazers, drie percussionisten, ukulele, gitaar en bas. Wat hebben de enthousiaste groepsleden gemeen? De liefde voor muziek uit de tropen, ambiance, humor en maatschappijkritiek op dubbelzinnige teksten. Niet verwonderlijk dat de groep koos voor calypsomuziek uit Trinidad en Tobago die zich daar uitstekend voor leent. Zeer afwisselende dansbare ritmes met knipogen naar de werkloosheidspolitiek (‘No disgrace to be unemployed’), de kunsthandel (‘Art Acquisition’) en met een muzikaal reggae-uitstapje (‘Rookombey’). The Concrete Coconuts spelen deze zomer op het Afro-Caribbean festival te Bredene. (md)

Gonzo Circus Magazine

The Concrete Coconuts is het nieuwe project van de stadse fanfare La Clinik du Dr. Poembak uit de Brusselse Marollen. Na een paar jaar trekken ze even weg van de dansbare latino orkestcovers en zeilen over de Caraïbische zee naar de West Indies en Trinidad & Tobago en zich te verdiepen in tropische calypso sferen. In vier songs spelen ze covers van oude calypso deuntjes diep uit de vorige eeuw, waarin ze met een flinke knipoog hete politieke thema’s behandelen met bandleider Tim Bresseleers op vocalen. Zo herkennen we in ‘No Disgrace To Be Unemployed’ een traditioneel Trinidads carnavals liedje waar meerdere versies van bestaan, waarvan Lord Executioner’s ‘Sweet Evalina’ de bekendste is. Fleurige blazersarrangementen en zang doen wat zon schijnen over een treurig onderwerp als het werkloos zijn in Brussel. ‘Art Acquisition’ swingt over kunst kopen als een meer waardevolle belegging dan aandelen en ‘Brussels Is An Island’ bezingt het geïsoleerde lot van Brussel in eigen land met vrolijke zang, achtergrondkoortje en veel swingend koper. ‘Rookoombey’ is de cover van ‘Rocombey’, een andere calypso klassieker, waarin nu een krachtig brommende vrouwenstem het woord neemt en aangevuld wordt door uitwaaiende elektrische gitaar en zwoele saxofoon voor een pittige versie als sfeervolle afsluiter. Een EP die naar meer smaakt en had liever wat langer mogen duren. De zomer kan gerust beginnen met deze bende tropisch geïnspireerde kokosnoten.

Musiczine

Een heerlijk genietbare , ontspannende trip krijgen we voorgeschoteld door het Brusselse ensemble Concrete Coconuts. Zwoel , dansbaar , aangenaam klinkt het door de versmelting van calypso sounds, Afrikaanse ritmes, percussies , ukelele, jazzgetinte blazers en samenzang . Ze maken er een zwoel , tropisch feestje van . Ze zorgen voor positive vibes en stemmingen . Inderdaad , op die manier wordt onze hoofdstad plots ondergedompeld in een eilandje , een blakende zon en een hemelblauwe hemel . Een beachgevoel dat Brussel wel kan gebruiken …

Damusic

Concrete Coconuts verblijdt ons met een eerste ep, ‘Brussels is an island’. Alle leden hebben eerder jarenlang ervaring opgebouwd bij diverse bands en zodoende moeten we de groep dan ook beschouwen als een all-starformatie. De groep rond Tim Bresseleers is een aangename mélange tropicale waar onder meer percussie, blazers en ukelele erg belangrijk zijn. Als missie wil de sinds 2011 bestaande band de aandacht voor calypso als muziekgenre versterken.

De band, een maar liefst elfkoppig calypso-orkest, heeft als uitvalsbasis het doorgaans erg regenachtige Brussel. Om die donkere, trieste en neerslachtige Brusselblues weg te jagen hebben zij een paar erg aanstekelijke songs op een schijfje gezet. Zelf spreken ze in hun beknopte maar bijzonder enthousiaste bio onder meer van tropical vibes, zwoele atmosfeertjes, palmbomen en paradijselijke eilanden.

De plaat biedt vier door de ruimschoots ervaren Pierre Dozin opgenomen en gemixte songs. Die songs klinken dan ook bijzonder zomers zoals dat dan hoort. Het zijn liedjes die een regenachtige dag in mindere of meerdere mate goed kunnen maken. De songs mikken niet enkel op het hoofd, maar vooral ook op de voeten. Stoelen opzij, plaatje van The Coconuts opzetten en calypsoswingen maar.

De eerste song No Disgrace To Be Unemployed zet meteen al de toon. Percussie, blazers en een vrolijke melodie zetten de luisteraar op weg met een erg fijne melodie. Nog maar twee minuten ver in de song en we voelen al enige drang om al vrolijk dansend de (Brusselse) werkloosheidsblues mee te fluiten. Art Acquisition wordt op z’n beurt ingeleid door een leuke streep blazers. Net op het moment dat enige verveling toe lijkt te slaan wordt er gelukkig ruimte gemaakt voor een break zodat enkele solopartijen het nummer tot een goed einde kunnen brengen.

De titeltrack Brussels Is An Island biedt meer van die erg fijne uptempo calypso. Wat Brussel nodig heeft is ritme, levendigheid en dans, stellen de leden van The Concrete Coconuts. Een dikke vier minuten wordt er dan ook aardig geswingd en geshaket. Rookombey, een cover, is echter meer ingetogen en meer nostalgisch van aard. Dromerige oriëntaalse gitaarklanken en een heerlijke vrouwenstem geven aan dat feest er bijna op zit. Toch wordt al na een kleine minuut een fijn dubby reggaeritme gebezigd waardoor het muzikaal palet van The Concrete Coconuts ook verruimt.

Samengevat hebben we een aangenaam zomerend en grappig calypsoplaatje gehoord. Het plaatje kan onder meer beluisterd worden via hun bandcamp.

10 September 2014
Carlos Dyckmans

Written in music

Concrete Coconuts – Brussels Is An Island (EP) Door op 03 november 2014

3.5 op 5

Concrete Coconuts is een gezelschap uit de Belgische hoofdstad dat virtuositeit koppelt aan een gezamenlijke liefde voor calypso. Is Brussel in Europa al een smeltkroes van culturen, dan is Concrete Coconuts het bewijs dat je ook echt kunt leren delen in de beleving van die verschillende culturen en dus ook muziek. Het liefst elfhoofdige gezelschap heeft vijf blazers en drie percussionisten die samen de ideale swingende omlijsting leveren waar binnen ukulele, gitaar en bas hun dans opvoeren onder aanvoering van Tim Bresseleers. Tim is de bandleider en zanger die met het swingende gezelschap op een vrolijke manier maatschappijkritisch naar Brussel en ook de rest van België kijkt.

Brussels Is An Island biedt ons vier liedjes, vier liedjes die ons laten kennis maken met een band waarvan je hoort dat het gelouterde muzikanten zijn en die de vier nummers met enthousiasme en spelplezier in de studio hebben vastgelegd. Het is jammer dat het bij een ep gebleven is. Brussels Is An Island biedt vier nummers die je nog even in zomerse sferen houden. Heerlijk plaatje!